W okolicach Trzebini  możemy natknąć się, chociaż rzadko na fragmenty skamieniałych pni drzew. O ich występowaniu w naszym rejonie pisał już w 1894 roku Stanisław Zaręczny.
Okazy skamieniałego drewna można znaleźć niemal wyłącznie w miejscach, w których na powierzchni ukazują się piaskowce arkozowe. Fragmenty permo-karbońskich pni to jedyne i bardzo interesujące skamieniałości jakie występują w arkozie. Ich wiek szacuje się na około 300 mln lat, czyli na koniec karbonu i początek permu. Podobne pnie występują w okolicach Chrzanowa a szczególnie wsi Kwaczała, która od wielu lat słynie z naturalnych odsłonięć  arkozy i występujących w niej araukarytów.  
 Sam proces przemiany drewna który doprowadził do powstania araukarytów określa się mianem sylifikacji. W trakcie powstawania, tkanki organiczne zostały zastąpione różnymi minerałami takimi, jak chalcedon czy opal.
Kwaczlskie araukaryty zostały zbadane i opisane przez naukowców dość szczegółowo.
Niestety araukaryty okolic Trzebini  nie doczekały się jeszcze żadnego opracowania, a z całą pewnością na to zasługują. Uogólniając, można stwierdzić, że pnie trzebińskie mają barwy jaśniejsze, najczęściej różne odcienie koloru żółtego niekiedy przechodzące w brąz. Ze względu na dość dużą zmienność litologiczną odsłonięć arkozy w okolicach Trzebini, skamieniałe fragmenty drzew wykazują swoiste cechy mineralizacji w różnych miejscach. Głównym minerałem jest tutaj chalcedon. Pnie różnią się także pod względem gatunkowym.   
W Polsce podobne wiekowo choć nieco młodsze od trzebińskich  okazy drzew występują  w Sudetach. W Nowej Rudzie możemy obejrzeć m.in. skrzemieniały pień o długości 16 metrów wydobyty w kopalni z warstw westfalskich (ok.250 mln lat ). Piękne okazy skrzemieniałego drewna z trzeciorzędu występują również na Roztoczu. W innych rejonach Polski skamieniałe drewno jest spotykane  stosunkowo często ale raczej w niewielkich rozmiarach. 
Bogactwo flory karbońskiej poznajemy głównie dzięki okazom znajdowanym w kopalniach węgla.. Tutaj szczątki roślin zachowały się w wyniku procesu powstawania węgla, a więc w odmiennych warunkach niż proces sylifikacji drewna. W kopalni Siersza znaleziono wiele okazów karbońskich roślin, które reprezentują warstwy górnego karbonu.
Florę dolnego permu możemy poznać dzięki wielkiej liczbie skamieniałych szczątków roślin znalezionych w martwicy karniowickiej. Wiele z nich można zobaczyć w Muzeum Paleobotanicznym w Krakowie.